You are currently browsing the tag archive for the ‘pranks’ tag.

Kahapon after so many years (elementary pa ata since last visit ko), nakapunta ulit ako sa sementeryo ng November 1.

Ngaun ko lang narealize ulit kung bakit “Piyesta” ang tawag dito. Para nga talagang piyesta. Daming tao. Daming nagtitinda ng mga pagkain, mga laruan at kung ano2ng abubot. Nagpipicnic ang mga tao. Parang nalipat lang ang plaza sa sementeryo. Piyestang Piyesta.

Masaya naman ang muli ko pagpunta sa sementeryo.

Ngaun, tungkol naman sa taytol ng Post na ito. “Amoy kandila”. Hindi ko ginawa itong post na ito para ikuwento ang nangyari noong pumunta kami sa sementeryo.

Ito ay para lang ibahagi ko sa inyo ang kalokohan namin dati.

Ikaw ba ay minsan na out of nowhere ay biglang nakakaamoy ng kandila? Diba sinasabi nila na meron daw nagpaparamdam na kaluluwa. Im sure minsan pag nakaamoy ka nga ng kandila out of nowhere eh minsan natatakot ka rin at tinatayuan ng balahibo.

Ganito ang kalokohan namin dati. Kunwari kapag ikaw ay nautot at walang tunog, sabihin mo sa mga kasama mo, “Me nagpaparamdam na kaluluwa. Naamoy nyo ung amoy kandila?” (dapat seryoso ang pagkakasabi)

Xempre sila naman ay pilit aamuyin ang “amoy kandila”. Pilit lalanghapin at hahagilapin ng ilong ang hinahanap na amoy ng nagpaparamdam. At malas lang nila, kung medyo matindi ang iyong pinakawalan, baka malasahan pa nila.

Advertisements

Nasabi ko na na mahilig ako mag isip. Dahil nga sa mahilig ako mapag isa, madalas kung ano pumapasok na kalokohan sa isip ko. Napagtritripan ko ang mga tao sa paligid.

Noong ako sa nasa kolehiyo pa lamang sa Baguio, nakatira ako sa boarding house malapit sa campus. Bale 5 kwarto ung pinapaupahan sa bahay na un. Solo ko ang isang kwarto. Sa isang kwarto naman apat na magpipinsan. Sa isa pa, 2 babaeng magkaibigan. Sa isang kwarto pa ay 2 pang babae. Hindi nagtagal naging kaibigan ko na din sila lahat.

Tuwing Friday evening lamang ako umuuwi sa bahay namin para magpalaba sa bahay (tamad ako maglaba). Umaakyat pabalik ng Baguio tuwing Sunday evening. Ganun din gawain nung magpipinsan. Tuwing umuuwi ako ng bahay ay kinakandado ko ang aking kwarto ngunit iniiwan ko ang susi sa me portrait ni Mary sa me kusina. Pinapaiwan kasi ng apat na magpipinsan, dahil madalas nauuna silang dumadating sa akin tuwing Linggo at gusto nila makinood sa aking TV. Hilig nila manood sa Wowow.hahaha Dahil mabait ako at mukha naman sila mapagkakatiwalaan, iniiwan ko ang susi. Kaya madalas, nadadatnan ko na sila sa kwarto ko, nanonood.

Isang Linggo, napaaga ako ng akyat sa Baguio. Pagdating ko sa dun wala pa sila. Tambay lang ako dun. Tapos nakita ko ung anak ng me ari ng boarding, nakikipaglaro sa mga manok sa likod. Tinawag ko ang bata.

Sabi ko, “Boy halika dito”. (lapit xa)
“Ikandado mo nga ako dito sa loob ng kwarto, tapos ilagay mo ung susi sa portrait ni Mary sa kusina”.

Masunurin naman ang bata.hehehe

Nag antay ako. Gabi na, wala pa tao (patay, gutom na ako).

Tapos narinig ko na dumating ung isa sa magpipinsan. Maya-maya pa, dinig na dinig ko pagpunta nya kusina para kunin ang susi. Tayo agad ako sa me harap ng pinto. Maswerte xa at hindi ko na sinuot ung kumot…. =P

Timangkeylendaryo

Setyembre 2017
L T M H B S L
« Oct    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930